21 dic. 2012

Felices festas

Patty Posío é o nome que escolleu a nosa Patricia, aquela que nos puxo os pelos de punta cando en 1º de ESO interpretou  Negra sombra diante do presidente da Xunta, acabo de descubrir que ten un canal en youtube, supoño que para abrirse camiño no mundo da canción, Patricia ten compartido escenario con Xurxo Souto, con Manu Tenorio, asi que, que mellor que irnos de vacacións ouvindo unha das súas interpretacións. Sorte Patricia nesa andaina. Felices festas e sobre todo feliz 2013 a todos e todas!

18 dic. 2012

III Concurso Incubadora de Sondaxes e Experimentos

A Sociedade Galega para a promoción da Estatística e da Investigación de Operacións (SGAPEIO) convoca o III Concurso Incubadora de Sondaxes e Experimentos.
Concederase un premio en cada unha das seguintes categorías:
Categoría A: Primeiro ciclo de ESO (cursos 1º e 2º).
Categoría B: Segundo ciclo de ESO (cursos 3º e 4º).
Categoría educaBarrié: Bacharelato e Ciclos Formativos de Grao Medio (tema relacionado coa economía).
Inscrición: 10 decembro ao 15 de xaneiro de 2013.
Envío de traballos: de 1 ao 15 de abril de 2013
Premio: material informático para os estudantes que fagan o mellor traballo.
Podedes ler as bases completas aqui.
O curso pasado gañamos a fase galega na categoría de primeiro ciclo de ESO con este traballo realizado por Marinha, Xiana e Irene.
Na categoría segundo ciclo de ESO gañaron alumnos do IES Mugardos dirixidos por Covadonga Rodríguez-Moldes co traballo Un dilema para o consumidor: cal é o mellor tamaño para mercar ameixas?
Na categoría de Bacharelato gañaron alumnos do IES "Fernando Wirtz Suárez" (A Coruña) dirixidos por Quique Pujales e foron os que gañaron posteriormente a fase española co traballo Existe o cine de autor?; por segundo ano consecutivo un traballo de alumnos galegos gaña a fase estatal do concurso, unha boa noticia para a estatística na nosa comunidade.

14 dic. 2012

Números bonitos, feos e horribles, :)

O xornal El País xunto coa RSME organiza un novo concurso, neste caso ligado á lotería de Nadal, entre os  acertantes sortearanse libros matemáticos.

O problema a resolver é atopar cantos números bonitos hai entre os que entran no bombo do sorteo de Nadal, ou sexa entre os cen mil números que van do 00000 ao 99999.
Para que o criterio de bonito ou feo non sexa subxectivo, defínese  número bonito  ao que cumpre exactamente unha, e só  unha, destas tres condicións:
  • a) é  divisible entre 5,
  • b) dá resto 2 ao dividilo entre 7,
  • c) a suma das súas cifras é divisible entre 9.
Non se pode usar nen calculadora nen ordenador para resolvelo,  as solucións hai que mandalas a problemamatematicas@gmail.com    antes das 00.00 horas do sábado 22 de decembro.

Divertido e bonito enunciado. Claro  que habería que definir que é un problema bonito e divertido,:)

11 dic. 2012

A vida de Pi

Piscine Molitor Patel, un neno que estaba farto de que na escola se burlaran del usando o apodo "Pissing Patel",  atopou no número "Pi" a forma de escapar destas mofas e mudar o seu nome por Pi. Con este guiño matemático empeza a historia  baseada na novela de Yann Martel e levada ao cine por Ang Lee. O contido matemático na película é unha escena dun neno enchendo máis dun encerado escribindo as cifras de p ante o asombro dos seus compañeiros e dos mestres. Fabulosa, como fabulosa é o resto da película, un conto entrañable.
Coñécense 10 billóns de cifras decimais do número p, pero isto non sempre foi así, na súa historia p foi medrando nos seus infinitos decimais, mirade algúns datos curiosos sobre p e valores que lle asignaron, algúns ben errados.

na Biblia asignaselle o valor 3
en Egipto no  2000 AC 3.1605
En China no 1200 A.C. 3
Arquimedes no 300 AC 3.14163
Ptolomeo no 200 AC. 377/120 = 3.14166...
Chung Huing no 300 AC. raíz cadrada de 10
Tsu Chung-Chi no 500 A.C. 3.1415926<Pi<3.1415929
Fibonacci en 1220 3.141818
Ludolph van Ceulen en 1596 35 decimai
Lambert en 1766  Pi irracional
Richter en 1855 500 decimai
Ferguson en 1947 808 decimais
IBM 7090 en 1961 100.000 decimais
Univ. de Tokio en 1995 4.294.960.000 decimais
Shigeru Kondo e Alexander J. Yee en 2011 10 billóns de decimais

25 nov. 2012

43


"Una se avergüenza de ser la víctima de un hombre así y se abandona a una total soledad e impide a todos que se acerquen, incluso a sus propios hijos, porque una no quiere que nadie mueva un dedo, y menos que nadie ellos. Y allí se queda esperando el próximo ataque, que llegará sin aviso alguno, y está llena de odio hacia algo que no comprende, y la vida entera se convierte en la espera del siguiente ataque, ¿cuándo llegará, cuánto daño le hará, cuál será el motivo, cómo evitarlo? Porque cuanto más satisfago sus caprichos, tanto más asco siente él por mí. Cuanta más sumisión y temor le muestro, tanto más odio descarga él sobre mí. Y si me muestro indócil, entonces ya tiene un motivo para matarme a golpes. No hay forma de hacerlo bien. No hay forma."

"Esta noche eran las patatas. No le parecieron suficientemente cocidas. Eso es lo que pensó ella. También podrían haber estado demasiado cocidas, pasadas, crudas, sin pelar, mal peladas, peladas, no cortadas por la mitad, sin salsa, con salsa, asadas, sin asar, en puré, demasiado espeso, demasiado claro, demasiado dulce, no lo bastante dulce... Nunca se sabía, con él."

Con estes dous párrafos da novela La mujer de verde do escritor islandés ARNALDUR INDRIDASON, unha vez máis lembrar que si hai forma:

A forma é  apartarse do agresor, denuncialo.


A forma é valorar o afecto, o respeto, a liberdade, a igualdade, a alegría e, polo tanto, buscar iso nas relacións..


A forma é escapar das humillacións, dos celos, dos acosos, das chantaxes, das ameazas,.....


A forma é como dí a canción ¡Ay, Dolores! dos Reincidentes, voar, ser libre, gozar do que eres, romper as cadeas, escapar

 

21 nov. 2012

Outono fotográfico

Reflexos na esfera. Foto realizada por Antia Quintana
Como todos os anos celébrase en Ourense o Outono fotográfico,  xa vai pola 30 edición, unha actividade interesantísima que organizou durante décadas a casa da xuventude con Benito Losada ao fronte e que agora organiza a fundación que leva o seu nome. Así, todos os outonos se nos enche a cidade de fotografías. Aproveitando que o venres os de 2º ESO C imos saír do centro a unha actividade, a nosa intención é levar a cámara de fotos e ver se damos feito algunha foto matemática coma esta que fixo Antía, na que vemos o reflexo da Praza Maior nunha bola de Nadal.

13 nov. 2012

Asesinos matemáticos


















Entrevista con Claudi Alsina, realizada por TVE no programa "Para todos la 2", autor de "Los asesinos matemáticos atacan de nuevo".


Neste vídeo de TVE vemos unha noticia que seguro que nos sorprende: un galego inventou a primeira calculadora que multiplicaba, Ramón Silvestre Verea. Foi escritor e xornalista, residiu en Cuba, New York e Buenos Aires a finais do século XIX.
Recupero esta entrada, xa que o III día da ciencia en galego está adicado a este home, no blog de CMC Entérate, a ciencia tamén é cultura
podedes saber máis da súa vida.

2 nov. 2012

trípticos do otero

Andrea, Eva e Sandra fixeron estes trípticos na aula de informática. Bo traballo.

28 oct. 2012

reformas educativas II



Hai un chiste clásico sobre as reformas educativas vistas a través dun problema de matemáticas, o orixinal é do ano 1985 pero foise ampliando:

ENSEÑANZA 1.960
Un campesino vende un saco de patatas por 1.000 ptas. Sus gastos de producción se elevan a los 4/5 del precio de venta. ¿Cuál es su beneficio?


ENSEÑANZA TRADICIONAL 1.970

Un campesino vende un saco de patatas por 1.000 ptas. Sus gastos de producción se elevan a los 4/5 del precio de venta, esto es, a 800 ptas. ¿Cuál es su beneficio?


ENSEÑANZA MODERNA 1.975

Un campesino cambia un conjunto P de patatas por un conjunto M de monedas. El cardinal de conjunto M es igual a 1.000 y cada elemento P de M vale 1 pta. Dibuja 1.000 puntos gordos que representen los elementos del conjunto M. El conjunto F de gastos de producción comprende 200 puntos menos que el conjunto M. Representa el conjunto F como subconjunto del conjunto M y da la respuesta a la cuestión siguiente: ¿Cuál es la cardinal del conjunto B de los beneficios? Dibuja B en color rojo.


ENSEÑANZA RENOVADA 1.980
Un agricultor vende un saco de patatas por 1.000 ptas. Los gastos de producción se elevan a 800 y el beneficio es de 200 ptas.ACTIVIDAD: Subraya la palabra "patata" y discute sobre ella con tu compañero.


ENSEÑANZA REFORMADA 1.990
El tío Evaristo burgués latifundista i intermediario es un kapitalista insolidario que sanrriquecio con 200 pelas al vender espekulando un costal de patatas. Analiza el resto y vusca las faltas de sintasis dortografia de puntuación y deseguida di lo que tu digieres de estos avusos antidemocraticos.


ENSEÑANZA COMPRENSIVA 1.990 (LOGSE)
Tras la entrada de España en el Mercado Común, los agricultores no pueden fijar libremente el precio de venta de las patatas. Suponiendo que quieran vender un saco de patatas por 1.000 ptas. haz una encuesta para poder determinar el volumen de la demanda potencial de patatas en relación con las importadas de otros países, y cómo se vería afectado todo el proceso de venta si los sindicatos del campo convocan una huelga general. Completa esta actividad analizando los elementos del problema, relacionando los elementos entre sí y buscando el principio de relación de esos elementos. Finalmente, haz un cuadro de doble entrada, indicando en horizontal, arriba, los nombres de los grupos citados y, abajo, en vertical, diferentes formas de cocinar las patatas.


CON LA LOGSE, LA LOCE, Y CUALQUIER "LO... QUE SEA"
Profesor/a: Copiad: "Un agricultor vende un saco de patatas... "
Alumno/a 1: ¡ Acho, tío ! El tronco ese es tonto... ¡ A quién se le ocurre vender patatas ahora ! Eso no mola.
Alumno 2 : ¡ profe, ma'quitao el boli, ponle una falta de orden !
Alumno 3 : ¡ Yo no he sio!
Alumno 4 : Yo no puedo hacerlo, ms'a olvidao la calculadora...
Alumna 5 :... ¿Pa ke keremos saber esas cuentas ? ¡no me sirbe pa ná... !
Alumno 6 : (Escribiendo en el móvil) " :-)) /$ # ;o) kedamos esta tard kon la play..."
Profesor/a : ¡ Pedro, siéntate sobre las cuatro patas de la silla! ¡Noemí, deja de sujetar la pared con la espalda ! ¡Antonio, abre el libro ! ¡ Callaos de una vez!...
Alumno 7 : Profe, ¿Puedo ir al aseo?

27 oct. 2012

outono



Se tivera que asignarlle unha estación a Paul Simon, asignaríalle  o outono, aquí vos deixo unha canción de números deste grande. When numbers get serious.

I have a number in my head
Though I don't know why it's there
When numbers get serious
You see their shape everywhere
Dividing and multiplying
Exchanging with ease
When times are mysterious
Serious numbers are easy to please
Take my address
Take my phone
Call me if you can
Here's my address
Here's my phone
Please don't give it to some madman
Hey hey, whoa whoa
Complicated life
Numbers swirling thick and curious
You can cut them with a knife
You can cut them with a knife
Two times two is twenty-two
Four times four is forty-four
When numbers get serious
They leave a mark on your door
Urgent. Urgent.
A telephone is ringing in the hallways
When times are mysterious
Serious numbers will speak to us always
That is why a man with numbers
Can put your mind at ease
We've got numbers by the trillions
Here and overseas
Hey hey, whoa whoa
Look at the stink about Japan
All those numbers waiting patiently
Don't you understand?
Don't you understand?
So wrap me
Wrap me
Wrap me do
In the shelter of your arms
I am ever your volunteer
I won't do you any harm
I will love innumerably
You can count on my word
When times are mysterious
Serious numbers
Will always be heard
When times are mysterious
Serious numbers will always be heard
And after all is said and done
And the numbers all come home
The four rolls into three
The three turns into two
And the two becomes a
One

19 oct. 2012

puntos de corte


O outro día vin isto nunha revista. É a resposta a como se deben depilar as cellas.
Xa vedes, un par de rectas e temos a resposta, aqui volo deixo por se lle atopades utilidade, :)
A cella debe empezar no punto de intersección das  rectas AB e GH e deben rematar na intersección das rectas  CD e GH.

16 oct. 2012

Reformas educativas



Cando rematei a carreira e fixen o CAP (curso de aptitude pedagóxica) contáronnos que unha reforma educativa debería ter unha vixencia media de 20 anos. Levo 24 anos traballando e convivín con 5 leis educativas diferentes e imos  pola sexta, a cousa resumida foi máis ou menos así:
ano 1988, cando empecei a traballar estaba vixente a LEI XERAL DE EDUCACIÓN do ano 1970 e a LODE do ano 1985.
A LODE no ano 1985 (PSOE) é a que decidiu que se poden dar cartos públicos para o ensino privado, concepto no que os dous grandes partidos están totalmente de acordo.
A LOGSE no ano 1990 (PSOE) foi unha reforma que merece tal nome, reformouse a estructura total do sistema educativo, desaparece BUP e EGB, o ensino pasou a ser obrigatorio ata os 16 anos, os rapaces entraron 2 anos antes aos institutos, etc, reforma total da FP, aparecen os ciclos medios e superiores, mantense a relixión na escola.
O profesorado de secundaria tivemos que aprender a traballar con alumnos con grandes dificultades de aprendizaxe que antes non chegaban aos institutos e con alumnos que non querían estar na escola pero que a lei de repente os obrigaba a estar ata os 16 anos, os institutos enchéronse de nenos, nunca tal se vira!.
A LOPEG, no ano 1995 ( PSOE) remata definitivamente coa xestión democrática dos centros, o profesorado perdemos poder interno nos centros, xa non podiamos ser todos candidatos a dirixir un centro, aparecen novas funcións do profesorado.
A LOCE no ano 2002 (PP) foi unha reforma que nunca chegou a aplicarse, mantense a relixión na escola e se non queres relixión, cultura relixiosa, toma esa!, aparecen as avaliacións externas na ESO, propuña unha reválida para ter o título de bacharelato que non chegou a aplicarse.
A LOE no ano 2006 (PSOE) foi a reforma da reforma anterior, nela o PSOE comete o gran pecado de chamarlle Educación para a cidadanía ao que cando se lle chamaba ética non creaba ningún problema, pero xa o PP se encargará de mudar tan vil nome, tamén muda a cultura relixiosa por atención educativa, pero mantén a relixión na escola, mantén tamén as avaliacións externas, elimina a reválida aquela que non chegara a aplicarse,:)
Hoxe, no 2012, hai outro anteproxecto de reforma encima da mesa a LOMCE (PP) para reformar a LOE que reformou a LOCE, o PP vaille chamar Educación cívica y constitucional a aquela materia innomeable, supoño que ao PSOE non lle gustará nada este nome.:)
Xa está ben de usar o sistema educativo como unha arma dos partidos políticos para parecer que queren cousas diferentes. Por suposto que hai matices importantes que os diferencian, pero tamén hai diferencias ridículas entre as propostas de ambos partidos, e non pode estar o debate nelas, o debate ten que estar no importante. Debatamos o porque pechamos centros públicos e seguimos mantendo a centros privados, quen queira mandar os fillos á privada está no seu dereito pero que pague, non teñen porque usar unha parte dos meus impostos para financiar o ensino privado, e menos cando temos á prima ameazando,L
Feita esta reflexión histórica e centrándonos no novo proxecto, hai modificacións significativas que debemos coñecer:
Na ESO adiantase a diversificación un ano, pódese acceder en 2º de ESO; en 4º de ESO fanse coma 3 itinerarios. Ao rematar 4º de ESO para ter o título hai que facer unha proba externa (reválida)
No bacharelato, 3 modalidades, aparecen itinerarios, desaparece CMC como materia común, desaparecen moitas optativas que hai hoxe (métodos estatísticos, Música, antropoloxía), hai materias que hoxe son de modalidade como grego, Cultura audiovisual, economía, ciencias da terra,  que pasan a ser optativas; suprímense Tecnoloxía Industrial I e II e Electrotecnia. Ao rematar o bacharelato haberá unha proba externa para obter o título (reválida)
Aumenta o poder dos directores dos centros posto que en determinados casos poderán establecer requisitos ao profesorado para traballar no centro.
Non me gusta nada isto dos directores e non me gusta que quiten algunhas materias, non me gustan as reválidas, pero o que menos me gusta é que a relixión siga tendo horas e a música ou a eletrotecnía llas quiten, que no ensino público se nos regatee cada profesor e se lle estea pagando o ensino aos colexios privados.

Sen paro

gráfica da revista económica  Capital

 A metade dos licenciados en matemáticas atopan traballo en 6 meses. Nestes tempos paga a pena sabelo.
Neste artigo da revista económica Capital cóntannos en que traballan moitos matemáticos.

“Estos profesionales tienen una serie de cualidades que las empresas valoramos mucho: son dinámicos, tienen una manera de pensar y razonar muy analítica y deductiva, aprenden muy rápido y están muy enfocados en la resolución de problemas”
Eu engadiría unha cualidade que teñen practicamente todos os matemáticos que coñezo: a gran capacidade de traballo e de concentración. Supoño que a dureza da carreira deunos estas capacidades.

Os que estudiamos a licenciatura de matemáticas e non eramos superdotados (eu só lembro a 1 ou 2 en toda a carreira que podían considerarse tal), tivemos que ser capaces de estudiar  medias de 10 horas diarias durante meses e meses e curso tras curso, para poder entender e reproducir razoamentos, teorías, impecables loxicamente, perfectas e, case sempre, moi artificiais, teoremas de  folios e folios, onde para demostrar tal cousa definíanse mil conceptos auxiliares, mil funcións auxiliares, que tiñamos que reter na memoria e tras un inmenso traballo, modelando estes obxectos por camiños  longos e tediosos, sempre complicados, por fin chegabas ao c.q.d., daquela xa tiveras que invertir horas e horas de traballo e este traballo só era posible facelo coa máxima concentración.. Por suposto que nesta sucesión de folios poucas veces había números, matemáticas non é unha carreira de números máis ben é unha carreira de letras, :)

Non coñecín o paro, rematei a carreira en febreiro e en setembro dese ano estaba traballando nun instituto de Ourense. Pagou a pena tanto esforzo, xa daquela era un luxo rematar unha carreira e traballar, hoxe moito máis.

4 oct. 2012

ilusión óptica


Sinxela e preciosa está ilusión óptica do canal brusspup

27 sept. 2012

Contas para a crise II


Paul Borons, fixo unha serie de vídeos para explicar conceptos da crise económica,  el mantén que son ben sinxelos pero que a calculofobia fai que os cidadáns nin sequera se plantexen entendelos. Se os vedes descubriredes que non lles falta humor, moi negro, pero humor ao fin.
Chamoume moito a atención título da serie "Odio las mates", evidentemente Paul Borons non as odia, pero ás veces os que dominamos as sumas, restas, multiplicacións e divisións, sentimos unha rabia enorme cando nos toman o pelo e ironicamente culpabiliza ás mates desa rabia.

24 sept. 2012

Graffiti e mates

foto do concurso graffiti e mates 2010

Na comunidade de Madrid xa van pola 4ª edición dun concurso de graffiti e mates, organizado polo Instituto de Ciencias Matemáticas, o Real Xardín Botánico e a área de Cultura Científica do CSIC.
Esta imaxe pertence ao concurso de 2010, é unha parte da obra colectiva de seis alumnos e unha alumna de varios IES de Madrid, a nada que miremos con atención vemos a fórmula da ecuación de 2º grao, vemos unha figura imposible coa palabra mates ao estilo das de Escher, vemos os termos dunha matriz na páxina do libro, o cono de Apolonio, unha árbore fractal,.... 
Non podemos participar, pois só é para o alumnado de Madrid, pero como vedes o mundo das relacións é infinito e aquí atopamos unha ben rara: o graffiti e as mates.

21 sept. 2012

Contas para a crise

Luis Davila
Xenial Davila, podedes velo no seu blog OBichero

19 sept. 2012

Hai que ir indo!

Carlotta Ferlito


Comezamos un novo curso, tras unhas merecidas vacacións nas que vimos ángulos dunha extraordinaria beleza e dunha dificultade estrema.
Afortunadamente as matemáticas son moitísimo máis fáciles e nalgúns casos tamén ben bonitas, recoñezo que é difícil atopar a beleza nas operacións con polinomios (habela, haina), pero atópase sen problema no estudio da posición de rectas e planos, no estudio de toda a xeometría, das funcións, da estatística, ....
Deséxovos que atopedes alomenos unha parte da beleza desta materia, que vos resulte doada e poidades aprender e aprobar. 
Que teñades un bo curso!

27 jun. 2012

Feliz verán


Early Sunday Morning de Edward Hopper, Whitney Museum of American Art, Nueva York

Do 12 de xuño ao 16 de setembro o museothyssen ofrece unha exposición de Edward Hopper, un pracer para os sentidos e unha boa opción se os camiños vos levan a Madrid.

Con esta imaxe e esta canción interpretada por Andrea Salgado ao piano e que escoitamos no acto de fin de curso, daquela acompañada coas guitarras de Jorge e Aarón, despídome ata setembro.

Foi un bo curso,  recuperei algo do meu antigo humor nas aulas e iso non ten prezo. Por suposto, algo ten que ver o tipo de alumnado niso, ou sería a temperatura caribeña da aula?,  :).  Grazas.




Pensamos no futuro, e ti?

 
 Este é un resumo do traballo co que gañamos o II Concurso Incubadora de Sondaxes e Experimentos no nivel de 1º ciclo de ESO, organizado por SGAPEIO (Sociedade Galega para a Promoción da Estatística e Investigación de Operacións).
O xoves 21 na facultade de matemáticas de Santiago tivemos ocasión  de asistir á presentación dos outros dous traballos premiados.
Magnífico e con moitísimo traballo detrás, o titulado "Un dilema para o consumidor: cal é o mellor tamaño para mercar ameixas?" do  IES de Mugardos (A Coruña).
Orixinal e moi interesante para os que nos gusta o cine de autor e non nos atreviamos a definilo, :), o traballo titulado "Existe o cine de autor?" do  IES "Fernando Wirtz Suárez" (A Coruña).
Tamén tivo unha mención especial na categoría de 1º ciclo de ESO o traballo "Cómo cae unha chincheta?" do  IES de Monelos (A Coruña). Hai que velo aqui, no blog tetractis, e digo hai que velo con coñecemento de causa, para que se saiba o que poden dar de si un grupo de alumnos ben dirixidos.
O acto foi coma no ano anterior, moi agradable, as persoas da organización do concurso amabilísimas, os discursos..... diferentes, nada de buscar o lugar común para non dicir nada, os de mate non falan por falar, :)
Tamén diciros que Xiana, Marinha, Irene e máis eu aproveitamos este premio para probar o AVANT e, que  pasado o díficil momento da presentación en público de traballo, fomos a celebralo nas cubertas da catedral de Santiago, ;)

A foto dos premiados e da mesa presidencial cópioa de tetractis.

15 jun. 2012

Gañamos!!!

Xiana, Irene e Marinha alumnas de 1º de ESO do IES Otero Pedrayo gañaron na categoría de 1º ciclo ESO, o II Concurso Incubadora de Sondaxes e Experimentos, convocado pola sociedade SGAPEIO co traballo "Pensamos no futuro, e ti?". 
O traballo que realizamos foi sobre reciclaxe, separación de residuos e  reutilización nos fogares do alumnado do noso centro. Un traballo no que aprendimos moito, non só de estatística e de informática, tamén da necesidade de reducir os residuos  que xeramos a diario. Pasámolo moi ben facendo gráficas cheas de cor, houbéranos gustado poñerlles flores pero a "sobriedade matemática" non nos deixou facelo :), tivemos moitos problemas para axustar as axendas das 4, ocupamos os ocos de moitas tardes con números e táboas, tivemos moitas rifas da profe por non ler o correo con atención, pero  conseguimos rematar un estupendo traballo e por riba dannos un premio, fabuloso!!!!!
O xoves 21 será a entrega de premios na facultade de matemáticas da Universidade de Santiago. Xa vos poremos as fotos, :)
Para que vos animedes a participar o próximo curso que saibades que o premio é un ordenata para cada participante, un bo premio desde logo, pero tamén debedes de saber que é o premio a un traballo moi duro e custoso. A opinión de todo o alumnado que participa sempre é boísima, sempre lles gusta moito o traballo pero só uns son os premiados, este ano tocounos a nós, pero estou segura que cada traballo entregado ao concurso era merecedor do premio polo esforzo que hai tras un proxecto deste tipo, tanto do alumnado participante como do profesorado que o dirixe. 

Unha gráfica divertida deste traballo é este pictograma sobre o que pensamos do uso de somieres pechando fincas, iso tan noso, :) 

Prensa e estatística

 

 Este é un resumo dun dos traballos que presentamos ao II Concurso Incubadora de Sondaxes e Experimentos, este foi realizado por Lucía, Guille, Florina e Vicente de 2º de ESO. Un traballo moi interesante sobre o uso que fai a prensa das gráficas estatísticas, dos números e das táboas de datos. Deste traballo teño que dicir que ademais de gustarme moitísimo, foi un pracer volver a traballar con estes catro alumn@s. Aprendín moito, aprendín a facer  smarnonseique, aprendín a animar os vocabularios,.., :),  en fin, estupendo!!
Aqui podedes ver o traballo completo.

12 jun. 2012

Avaliación de diagnóstico

A verdade é que levo media vida explicando que o 2005  é menor que o 2009 e que no eixo OX ordenamos os números de menor a maior, e sobre todo levo media vida falando do poder da gráfica, da información que transmite, para que veña agora a Consellería de Educación  e me poña isto diante, en fin, sen comentarios.
Tamén escribiron "quilómetros" en castelán, puxeron unha ecuación na que as parénteses escondían os signos das operacións, deron un resultado erróneo, hai outra gráfica de dificil compresión (por dicilo amablemente), etc, ... 


O departamento de matemáticas do noso centro presentou un escrito pedindo que sexan máis coidadosos cunha proba que segundo a administración é tan útil.
Por suposto, eu non lle vexo tal utilidade, pero ademais  seguimos cometendo os mesmos erros que nas probas anteriores, demasiadas preguntas en pouco tempo, 30 en 60 minutos, e seguimos sen deixar calculadora nunha proba na que hai multitude de operacións, dado o contexto real dos problemas, moitas delas bastante latosas para facelas sen calculadora en menos dun minuto.

5 jun. 2012

Sombra sobre o ceo

Nunca se me ocorrera pensar que a sombra dun obxecto puidera reflectirse no ceo, é difícil pensar sempre en todas as posibilidades.
Menos mal que anda xente na rede pensando por nós e fotografando para nós, a explicación no blog fogonazos e as fotos aquí

25 may. 2012

Pingüinos xeómetras

Estupenda colección de vídeos de xeometría básica, aquí unha alegre demostración de que os ángulos dun triángulo suman 180º.

Avaliando adolescentes

Alan Turing
Ao ler as seguintes notas venme moitas cousas á cabeza, a primeira é que é ben difícil ser adolescente e que tamén é difícil  avalialos; tamén parece que a escola non mudou tanto nos últimos 100 anos, pois o que dicían nalgún momento de Turing  dicímolo a miúdo nas avaliacións dos nosos alumnos; pero o que realmente me gusta é a evolución de Turing, a pesares dos seus gustos unidireccionais, da súa vagancia para as letras, da súa desorde, do que semella unha rebeldía na forma de estudar incluso o que lle gustaba, as mates e a física, a pesares de todos os contras rematou a secundaria, a universidade e por riba puxo ao servizo do mundo as computadoras. Moitos co seu perfil non o conseguen. 
Aqui vos deixo as avaliacións de Alan Turing na escola secundaria, ordenadas  entre os 14,5 anos e os 19 anos. Aconséllovos que leades os informes completos en inglés aqui, o que vos poño é un resumo feito por min da traducción da entrada dese blog que me fixo unha compañeira. Grazas Marga.

Francés: a súa falla de interese é moi deprimente agás cando algo lle divirte.
Inglés: sen ser vago, fai o traballo mecanicamente, gustariame ver máis vida nel.
Mate: non moi ben, pasa moito tempo en matemáticas avanzadas e descoida o seu traballo básico, un sólido traballo de base é esencial en calquera materia, o seu traballo é desordenado.
Informe de centro (15 anos): Sen dúbida é unha estraña mestura, empeza a casa polo tellado. Despois de acadar unha exención equivócase ao actuar, coma se a vagancia e a indiferencia fórano a librar das materias que non lle gustan.
Ciencias:  a súa intelixencia é boa, aprende á presa pero os seus métodos son deplorables, debe aprender a importancia da limpeza e a orde e a de expresarse ben nun exame.
Mate: creo que foi algo máis ordenado pero aínda hai marxe de mellora, un matemático entusiasta e capaz.
Inglés: creo que se esforza só para os exames.
Informe centro: é o tipo de rapaz que podería dar problemas en calquera escola ou comunidade por ser antisocial nalgúns sentidos, pero creo que na nosa comunidade ten  a oportunidade de desenrolar os seus particulares talentos e á vez de aprender algo sobre a arte de vivir, non tan antisocial coma antes, sen dúbida ten un sentido do humor que o salva.
Mate: probablemente o mellor matemático do grupo, o seu posto (3º da aula) é pola desorde e descoido debidos en gran parte a súa impaciencia por rematar cando descobre unha forma de  resolver o problema.
Informe de centro: pode que lle demos a oportunidade de acadar o titulo o próximo trimestre así que debe prepararse para renunciar algo ás mates e ciencias e traballar latín, francés e inglés, debe aprender que a parte de letras tamén importa. Ten tan boa cabeza como outros que pasaron por aquí e debería chegarlle para aprobar materias “inútiles” como latín, inglés e francés. A súa presentación é horrible e impide gozar  do pracer que serían os seus traballos, non entende o que os malos modais, a mala redacción e os números desordenados supoñen. 
Inglés: increible que alguén tan prometedor en mate sexa tan malo e inglés e latín. Detecto unha leve melloría.
Informe do centro: debería prestar atención a estos informes se quere triunfar. Debemos esperar aos resultados de setembro, pero sexan os que sexan, terá que aprender a facer ben os traballos rutinarios incluso nas "súas materias"
Mate: pasamos este trimestre o pasaremos os dous próximos tapando ocos no seu coñecemento e organizándoo, pensa rápido e é probable que sexa  brillante, case nunca se ve derrotado por un problema pero os seus métodos son desordenados, co tempo chegará o rigor e o lustre.
Informe centro: estou contento de que sexa sociable e faga amigos, parece xeneroso por natureza e é sen dúbida ambicioso.
Mate: un matemático realmente capaz, o seu problema é a desorde pero intentou mellorar, ás veces falla nun problema sinxelo ao tentar resolvelo de forma complicada en vez de facelo de forma sinxela.
Física: traballo excelente, solo espero que Cambridge teña tan boa opinión de el coma min.
Informa centro: moi bo trimestre, gaña respecto polo seu cerebro e personalidade. Bo trimestre, ten interese paternal pólo seus compañeiros de dormitorio e sen dúbida transmítelles o seu aprendizaxe e curiosidade, xogou ao fútbol realmente ben.
Mate: os meus mellores desexos para unha carreira triunfal en Cambridge.
Ultimo informe centro(19 anos): tivo unha interesante evolución, cunha variada experiencia que soubo culminar ben. Un rapaz dotado e distinguido cuxa futura carreira seguiremos con moito interese.
Podedes saber máis de Alan Turing escoitando a Raúl Ibañez no programa Graffiti de radio Euskadi 
 

18 may. 2012

a profe

Así me viu Marinha cando tivo que facer unha caricatura da profe. Gustoume moito, quizais a use como avatar.

24 abr. 2012

Fotomat

Se vos gustan as matemáticas e a fotografía, seguro que vos gusta o blog  Fotomat, onde ás fotos lle ven un sentido matemático, explicado no título ou subtitulo, precioso. Poño tres fotos do blog para que vos fagades unha idea, se vos interesa xa sabedes onde está.

Regateo infinito


Así rematou o último regateo entre este alumno e a profe, ou sexa, eu. Sempre lles pido aos meus alumnos  e alumnas que teñan o espazo de traballo, o pupitre, ordenado e só co material que imos precisar nesa clase. Esta norma tan básica é necesaria porque o alumnado de 1º de ESO organízase mal e cústalle centrarse.
En cada norma que poñemos na aula prodúcese un regateo, sempre cansino, pois o alumnado ou ben non quere seguir as normas por vagancia, (que máis te dá!!!) ou ben quere provocar á profe por pasar o tempo e ver se hai bronquilla. Agotador!!!, estes regateos son agotadores. As normas, os consellos nunha aula son para facilitar ao alumnado o éxito académico. Eu son das que dan moitos consellos na aula: ide por este camiño que é máis fácil, este método é mellor, cambia de liña, escribe ben,..... Evidentemente algúns xa teñen éxito con ou sen consellos, con ou sen normas. Nese caso o regateo ten que finalizar a favor do alumno, digamos que se sacas un 10 co pupitre feito un caos sigue así e deixemos o regateo e se sacas un 10 sen seguir os meus consellos non os sigas.
Carlos, pon o que queiras no pupitre!!! Pero espero que a maioría me fagades caso e ordenedes o espazo de traballo, :)

20 abr. 2012

zero


Estamos rematando os traballos para o II Concurso Incubadora de Sondaxes e Experimentos,é por iso que temos o blog algo parado, non nos dá o tempo para máis
SGAPEIO, a organizadora do concurso ampliou o prazo de entrega dos traballos ata o 15 de maio.
Este curso participamos dous grupos do noso instituto, o grupo de 1º de ESO está realizando o estudio  sobre reciclaxe dos residuos domésticos, a enquisa que cubristes a primeiros de marzo. Adiantamos que están moi divididas as opinións sobre o uso de somieres para pechar fincas, :). O grupo de 2ª de ESO está facendo un traballo moi bonito que xa vos poremos aquí a finais de curso, estamos cos últimos retoques nos dous traballos e esperamos entregalos esta semana, para poder dedicarnos a outras cousas, que levamos unha sobredose de estatística.
Déixovos esta curiosa curta, sobre o duro que é ser pouca cousa neste mundo. En CC podedes subtitulalo en español. Espero que vos guste.

24 mar. 2012

Números na prensa

"Periodismo con números para gente de letras" é o título desta amena e interesante conferencia de Josu Menzo, profesor na Universidade de Castilla-La Mancha. A conferencia é do 9 de febreiro de 2012 e formou parte dunha actividade de Medialab-Prado (Concello de Madrid) sobre formación en xornalismo de datos, dura unha hora pero non ten desperdicio. Excelente profesor que nos deixa este documento no que ademais de poñernos en alerta ante os datos que nos invaden a diario tamén nos explica estatística básica.
Menzo no seu blog  Malaprensa fai unha análise crítica da prensa española, mostrando noticias con números equivocados, gráficos incorrectos, erros lóxicos ou conceptuais, mala interpretación de estatísticas...

22 mar. 2012

Estudantes fartos e sen futuro?


Dous vídeos de dúas organizacións de estudantes que teñen presenza en Ourense, a Liga estudantil galega e Estudantes sen futuro. Nomes ben acaídos para estes tempos que nos toca vivir, tempos nos que se está abrindo unha brecha social na que os ricos van sendo máis ricos e os pobres máis pobres. 
Tamén as matemáticas serven para medir as desigualdades sociais. Para elo usa varios indicadores.
O índice Gini, ideado polo estatístico italiano Corrado Gini é un indicador que mide a cohesión social.  O índice varía de 0 a 1. Canto maior sexa este coeficiente maior é a desigualdade social. O Eurostat, organismo estatístico da Unión Europea é o encargado de publicar periodicamente o índice de Gini.
Nos  últimos datos publicados vemos que en España o coeficiente Gini multiplicado por cen, para facilitar a comparación, pasa de 30,7 en  2004 a 33,9 en 2010, máis de tres puntos de aumento. Ademais no ano 2010 ocupamos o posto terceiro pola cola dos 27 países da Unión europea, só en Lituania e Letonia hai máis desigualdade que en España, a media europea está en 30,5. O coeficiente Gini de Galicia no 2010 é 27,8 menor que en España pero tamén subiu lixeiramente nos últimos anos.
Outro indicador usado para medir a cohesión social é a ratio S80/S20, este calcula o cociente do rendemento total recibido polo 20% da poboación con maior renda (encima do percentil 80) e o recibido polo 20% da poboación con menor renda (baixo o percentil 20). Polo tanto, canto maior é o índice maior é a diferenza entre os ricos e o pobres. Tampouco este indicador é esperanzador, nos últimos datos de Eurostat, España pasa de 5,1 en 2004 a 6,9 en 2010, sendo a media europea 5 e só Letonia nos iguala, ou sexa que se mire o índice que se mire, neste país que vivimos, os ricos van a mellor. A ratio s80/s20 galega no ano 2010 é 4,2 moi inferior a media estatal e a media europea pero tamén subiu unha décima ou dúas se comparamos cos anos 2006  ou 2008 respectivamente.
Hai outros indicadores que miden a cohesión social como o limiar da pobreza, taxa de risco de pobreza etc, os datos de Galicia téndelos nesta páxina do IGE. A nosa comunidade ten mellores cifras que España, afortunadamente.
É moi difícil admitir que esta suposta crise na que nos meteron os supostos mercados serva para que xente se enriqueza mentres a outros os mandan ao paro, a outros nos ameazan con recortes, baixadas de salarios ou nos insultan desde os ministerios poñendo en dúbida a nosa profesionalidade e incluso chegando a dicir que traballamos pouco. Vivir para ver.
Ogallá estes estudantes sen futuro teñan criterio propio, forza e capacidade para construír un futuro e  para non perder, como ben din eles nos vídeos, os dereitos conquistados nunha longa historia dos traballadores.

14 mar. 2012

Inspirations


Cristobal Vila escribe na web da súa empresa Etérea estudios "Por fin mi nueva animación “Inspirations” está terminada. Un corto inspirado en trabajos de Escher, y una visión libre sobre cómo podría ser su estudio. Espero que os guste :-)".
Pois si,  gústanos moito, Nature by numbers deixou o listón moi alto pero esta nova creación tamén é impresionante.
Se queres coñecer con máis detalle as matemáticas que hai nesta curta podes consultalo aqui.

8 mar. 2012

mulleres

"O poeta debe ser capaz de ver o que os demais non ven, debe ver máis profundamente. E o matemático debe facer o mesmo." Sofia Kovalévskaya
Sen dúbida a mellor serie sobre matemáticas feita en España foi universo matemático de Antonio Perez para TVE. Este capítulo que vos poño "Mujeres matemáticas" é un dos meus preferidos. De non ser por aportacións como esta, seguiriamos pensando que só houbo homes na matemática. 
No ensino secundario falamos de Thales, Pitágoras, Cramer, Rouche, Frobenius, Sarrus, Gauss, Barrow, Bolzano, Newton, Neper, Ruffini, Tartaglia, Weierstrass, L`Hopital, Euler, ... Non hai mulleres matemáticas na historia? hainas, pero poucas en proporción aos homes. Algo terá que ver o conxunto de barreiras sociais e culturais que atoparon as mulleres desde os tempos máis remotos. Por dicir algunhas: as crenzas de que as mulleres non tiñan talento científico (Kant chegaba a dicir que era tan posible que unha muller tivese barba como que sentise preocupación pola xeometría; o matemático De Morgan consideraba as mulleres débiles e sen preparación física para actividades científicas), as dificultades que tiveron para obter unha educación matemática (nin sequera podían ir a universidade) e por suposto as tarefas que tiñan e aínda teñen encomendadas as mulleres (cociñar, limpar, educar aos fillos, coidar, administrar...)

Teano, Hypatia, Agnesi, Ada Byron, Sophie Germain, Sofia Kovalévskaya, Marquesa De Chatelet, Emmy Noether, Carolina Herschel, Mary Somerville, Grace Hopper, Mary Everest Boole, Florence Nightingale.... Ao mellor aínda hai quen pensa que non son coñecidas porque o que fixeron non é importante, mirade o vídeo e opinade, e tende en conta que igual que o binomio de Newton ten nome tamén o diagrama de sectores podería chamarse diagrama de Nigtingale, por poñer un exemplo sinxelo.

6 mar. 2012

Ou un ou o outro

Cóntame Blanca, a profe de música, que hai un debate na rede sobre cal destas calculadoras calcula ben. Parece que no debate van moi igualados, hai tantos a favor dunha como a favor da outra. Eu, de momento, vou dicindo que un dos resultados está mal, ou vale 1 ou vale 9, non hai outra !!! Podedes opinar, :)

5 mar. 2012

Espiral

“Bibliothèque pour enfants, Clamart, France”, Martine Franck, 1965
Martine Franck, naceu en Holanda en 1938, traballou como fotógrafa independente para revistas e xornais como Vogue, Life,  New York Times. Forma parte da axencia Magnum. Estivo casada con  Henri Cartier-Bresson. Preciosa espiral.

2 mar. 2012

Sen perdón para Turing

Foto de Sascha Brossmann Turing Tables Museo de las Ciencias Principe Felipe
Turing foi acusado de grave indecencia en 1952 e foi condenado. Tivo que elixir entre ir ao cárcere ou someterse a un tratamento químico de castración. Optou polo tratamento, con graves consecuencias  para a súa saúde e para o seu corpo. Rematou suicidándose en 1954 aos 42 anos.
O delito que o levou a este tráxico final foi ser e recoñecer a súa homosexualidade.
En 2009, tras unha campaña en internet, o primeiro ministro británico desculpouse publicamente polo trato dado a Turing.
Este ano celébrase o centenario do nacemento de Turing, o mundo científico recoñecerá sen dúbida, nas diferentes homenaxes, o que o mundo actual lle debe a este home, pai da computación, matemático e científico que serviu a Europa na súa guerra contra o nazismo.
Neste contexto, houbo unha nova petición ao goberno británico solicitando o indulto a Turing. Pois non, non hai tal indulto, hai un mes o parlamento británico dixo que non procede o indulto, xa que daquela a homosexualidade era delito e Turing non cumpriu a lei. Evidentemente esa era a lei, a lei equivocada, a lei inxusta, a lei feita por un parlamento hipócrita e retrogrado. A responsabilidade de ter feito dita lei é dos políticos daquel momento, moitos deles non poden pedir perdón, pero si procede que a institución, o parlamento actual, recoñeza toda esa inxusticia legal indultando aos condenados por aquela lei. Non facelo é impresentable. Unha vez máis, atopamos unha lea de desculpas que ocultan tras de si que hai un sector social e político que non admite o dereito a ser homosexual, as veces din que si forzados polo "politicamente correcto"  pero no fondo nunca admitirán ese dereito á liberdade  sexual da persoa. Esa é a súa opcíón, non admitir dereitos básicos das persoas, pero que non busquen desculpas, non perdonan a Turing porque siguen considerando "pecado" ou "indecente" a homosexualidade e punto pelota.
Noticia no xornal Público 
PD: esta entrada fixenna coa axuda de JJ, profe de mates e blogueiro que fai que a rede sexa este estupendo espazo no que compartir é a opción,  e que sabe o que me gusta Turing,  grazas

27 feb. 2012

Sucesión con glamour


Sucesión con glamour é o título que lle puxo  José María Sorando a esta fermosa sucesión. Moi difícil de atopar o termo xeral.  Deixo un día ou dous de prazo para atopalo e despois porei o enlace a un dos blogs de aula de José María Sorando, onde está a resposta. Solución